Jamnik

Jedna z ras psów  z Niemiec pochodząca. Niemiecka nazwa  w dosłownym tłumaczeniu oznacza "borsuczy pies", etymologia nazwy związana jest z  zbliżoną jego do borsuków budową oraz wykorzystywaniem tej rasy do polowania na zwierzęta ryjące nory.

Jego pochodzenie  wątpliwości budzi;  twierdzą miłośnicy, że  aż ze starożytnego Egiptu pochodzi, choć narodził się na pewno w Niemczech, stąd  oryginalna jego nazwa: Dackel, Dachshund  lub Teckel.

Z Egiptu do Niemiec: Już w Egipcie starożytnym   liczne rasy psów istniały, z których  uwieczniono część na płaskorzeźbach i posągach świątynnych. Archeolodzy własnym oczom  nie wierzyli, kiedy  rysunki odpowiadające jamnikowi w świątyni w Bescheb zobaczyli. Naukowcy  nie są jednak pewni, czy w przypadku tym  chodzi o jamnika, czy o podobnego psa doń. Pierwsze wzmianki europejskie o jamnikach  ze średniowiecznych Niemiec pochodzą. Już w wieku XIV można  przeczytać było: "Psy o krótkich nogach wchodzą o wiele łatwiej pod ziemię niż inne i są bardziej przydatne do polowań na borsuki". Z Niemiec w świat: Rozpowszechnienie jamnika w Europie w wieku XVI/XVII zapoczątkowało  rozwój tej rasy wielokierunkowy. Jednym z  rozwoju kierunków była adaptacja jamnika do  zimowych warunków, co objawiło się zmianami we wzorcu (skrócona kufa, masywniejsze łapy, większe uszy), który w wielu krajach europejskich  nie jest akceptowany(jedynie w krajach skandynawskich). Jamnik z trudem się adaptował do chłodniejszego klimatu przez wiele dziesięcioleci, co  wynikiem było wtórnego, lepszego przystosowania do ciepła.